1 00:00:16,940 --> 00:00:18,340 Προηγουμένως στο From. 2 00:00:18,680 --> 00:00:21,400 Έλα εδώ, έλα εδώ. Η Tabitha βλέπει τον Jim's σώμα. 3 00:00:25,220 --> 00:00:28,900 Η γνώση έχει κόστος. Σκότωσαν Τζιμ εξαιτίας μας. 4 00:00:29,100 --> 00:00:30,100 Και ο Κούνεϊ. 5 00:00:30,520 --> 00:00:31,520 Σημαίνει να θυμάσαι. 6 00:00:31,840 --> 00:00:35,520 Αυτά τα παιδιά σας καλούν συνέχεια για να βοηθήσετε τους. Πώς το κάνουμε; 7 00:00:35,800 --> 00:00:36,860 Το δουλεύω. 8 00:00:37,620 --> 00:00:41,940 Τζούλια και Ίθαν, δεν ξέρω πώς, αλλά Πάω να βρω τρόπο να φροντίσω 9 00:00:41,940 --> 00:00:43,000 τους, για να τους κρατήσουν ασφαλείς. 10 00:00:43,560 --> 00:00:45,900 Γεια σου! Τι έκανες; 11 00:00:46,120 --> 00:00:47,320 Γιατί ήρθες σπίτι; 12 00:00:47,540 --> 00:00:48,540 Δεν έκανα τίποτα! 13 00:00:48,560 --> 00:00:49,560 λες ψέματα! 14 00:00:49,640 --> 00:00:50,640 Θέλω τον μπαμπά! 15 00:00:51,860 --> 00:00:52,860 Ίθαν. 16 00:00:53,220 --> 00:00:54,360 Ο Ίθαν και ο Τζιμ αγκαλιάζονται. 17 00:00:54,560 --> 00:00:57,260 Το βράδυ που φτάσαμε εδώ, είχατε ένα όνειρο. 18 00:00:57,720 --> 00:00:58,720 Η λίμνη των δακρύων; 19 00:00:59,150 --> 00:01:01,190 Είναι εδώ και θέλω να το βρείτε. 20 00:01:01,850 --> 00:01:05,450 Ο Ίθαν το ονόμασε story walking. χρειάζομαι να μου δώσεις λίγο χρόνο, ακόμα κι αν είναι 21 00:01:05,450 --> 00:01:07,330 κακό. Η Τζούλι μπήκε στα ερείπια. 22 00:01:07,570 --> 00:01:10,770 Ξαφνικά νυχτώνει πολύ. Ο Τζιμ κρυφοκοιτάει έξω από το παράθυρο του RV. 23 00:01:11,390 --> 00:01:12,390 Μπαμπάς! 24 00:01:14,090 --> 00:01:15,990 Ενήλικες! Το καταλαβαίνω; 25 00:01:16,210 --> 00:01:17,210 Όχι! Όχι! 26 00:01:17,650 --> 00:01:18,650 Κύριε, 27 00:01:19,530 --> 00:01:21,710 παρακαλώ προστατέψτε μας σε αυτό το σκοτεινό μέρος. 28 00:01:22,590 --> 00:01:26,110 Παρακαλώ σταθείτε δίπλα στο κρεβάτι του μπαμπά μου και αφήστε τον να ξυπνήσει ανανεωμένος στην αγάπη σας. 29 00:01:28,510 --> 00:01:29,750 Ο πατέρας μου πέθανε. 30 00:01:30,310 --> 00:01:32,390 Θα μιλήσω στον Μπόιντ για μια ταφή. 31 00:01:32,710 --> 00:01:35,390 Αν ο κόσμος μάθει τι έκανες... Βοήθεια! 32 00:01:35,770 --> 00:01:36,770 Όχι! 33 00:01:37,030 --> 00:01:38,990 Αυτό είναι το είδος του πράγματος που θα μπορούσε να σκίσει αυτό το μέρος χωριστά. 34 00:01:39,270 --> 00:01:42,250 Θα τους πεις ότι έχασες το μάτι σου προσπαθεί να μας βοηθήσει. 35 00:01:44,230 --> 00:01:46,290 Η Κρίστι μπαίνει στο ασθενοφόρο μαζί της Ακόστα. 36 00:01:46,590 --> 00:01:49,070 Είμαι καλός άνθρωπος και δεν το αξίζω να είσαι εδώ. 37 00:01:49,470 --> 00:01:50,470 Πάρε δύναμη. 38 00:01:51,520 --> 00:01:55,360 Αυτό που κάνω είναι να βγαίνω έξω. υπάρχει καμία διέξοδος. Το ασθενοφόρο οδηγεί 39 00:01:55,360 --> 00:01:56,360 ο σωλήνας στάζει. 40 00:01:56,480 --> 00:01:58,480 Τι στο διάολο έχεις πάθει; 41 00:01:59,460 --> 00:02:04,280 Γέννησα ένα από αυτά. Μπαμπά, πες αυτή δεν είναι αυτό που λες. 42 00:02:04,480 --> 00:02:05,480 Είναι αυτός που σκότωσα. 43 00:02:05,580 --> 00:02:10,880 Σε όλους σας είπα ότι υπήρχε κάτι μέσα μου. 44 00:02:15,100 --> 00:02:18,960 Ο Έλγιν κάθεται μόνος στη σκοτεινή κουζίνα στο Σπίτι αποικίας. Είναι καμπουριασμένος μαζί του 45 00:02:18,960 --> 00:02:20,780 το δεμένο χέρι του ακουμπισμένο στο τραπέζι. 46 00:02:21,130 --> 00:02:23,830 Η Φατίμα μπαίνει μέσα και σταματά όταν εκείνη τον βλέπει. 47 00:02:34,250 --> 00:02:38,370 Η Φατίμα πηγαίνει στο νεροχύτη. Ρολόγια Elgin της με μια αιματοβαμμένη γάζα 48 00:02:38,370 --> 00:02:39,690 καλύπτοντας το αριστερό του μάτι. 49 00:02:46,130 --> 00:02:48,590 Η Φατίμα κοιτάζει κάτω, κρατώντας την πίσω Έλγιν. 50 00:02:48,920 --> 00:02:51,200 Ο νεαρός την παρακολουθεί με ανασηκωμένο φρύδι. 51 00:02:56,120 --> 00:02:57,300 Εκείνη γυρίζει. 52 00:02:58,200 --> 00:02:59,200 Είσαι καλά; 53 00:02:59,840 --> 00:03:01,100 Κουνάει το κεφάλι του. 54 00:03:02,080 --> 00:03:03,540 Τουλάχιστον μου αξίζει να είμαι. 55 00:03:09,140 --> 00:03:12,240 Η Φατίμα βάζει το νερό της στο τραπέζι και κάθεται με τον Έλγιν. 56 00:03:13,060 --> 00:03:14,960 Έλγιν, δεν θέλω να σε μισήσω. 57 00:03:16,970 --> 00:03:19,210 Αυτό το μέρος εκμεταλλεύτηκε και τους δύο μας. 58 00:03:22,050 --> 00:03:24,150 Κανείς μας δεν θα είναι ξανά ο ίδιος. 59 00:03:25,970 --> 00:03:26,970 Θα το κάνουμε; 60 00:03:27,290 --> 00:03:28,290 Όχι. 61 00:03:28,710 --> 00:03:29,710 Δεν θα το κάνουμε. 62 00:03:32,170 --> 00:03:34,490 Η Φατίμα κοιτάζει προς τα κάτω και σηκώνει το μέτωπό της. 63 00:03:35,230 --> 00:03:37,110 Υπάρχει κάτι για το οποίο χρειάζομαι τη βοήθειά σας. 64 00:03:41,890 --> 00:03:45,450 Στο σταθμό, ο Μπόιντ κοιμάται ανάσκελα στο διπλό κρεβάτι με τους μηρούς. 65 00:03:53,019 --> 00:03:54,900 Άμπι, σταμάτα! 66 00:03:55,540 --> 00:03:56,940 Ω, 67 00:04:00,520 --> 00:04:01,520 σκατά. 68 00:04:04,500 --> 00:04:07,000 Ω, σκατά. 69 00:04:14,890 --> 00:04:18,730 Ο Μπόιντ ανοίγει το κλειδωμένο δωμάτιο όπου βρίσκεται μια κούνια που κάθεται σε μια κούνια με τα γόνατά της ψηλά. 70 00:04:18,950 --> 00:04:20,810 Θέλεις να μου πεις τι διάολο είναι αυτό ήταν χθες; 71 00:04:23,770 --> 00:04:24,770 Όχι, αλήθεια. 72 00:04:25,510 --> 00:04:27,090 Θα πρέπει να κάνετε λίγο καλύτερα από αυτό. 73 00:04:29,050 --> 00:04:30,250 Τι θες να πω; 74 00:04:30,610 --> 00:04:34,470 Θέλω να μου πεις ότι δεν είσαι θα χάσεις πάλι τα σκατά σου και βάλε 75 00:04:34,470 --> 00:04:35,770 ζωές ανθρώπων σε κίνδυνο. 76 00:04:36,730 --> 00:04:38,670 Είσαι τυχερός χθες. Καταλαβαίνεις αυτό; 77 00:04:39,710 --> 00:04:42,330 Αν η Κρίστι είχε πληγωθεί, εσύ κι εγώ. 78 00:04:42,960 --> 00:04:44,580 Κάνοντας μια διαφορετική συζήτηση σωστά τώρα. 79 00:04:45,080 --> 00:04:47,760 Έξυπνο ήταν χθες. Αυτό δεν ήταν εγώ, εντάξει; 80 00:04:49,280 --> 00:04:51,780 Δεν θέλω να είμαι εδώ. είμαστε καλά. Δουλεύουμε πάνω σε αυτό. 81 00:04:52,060 --> 00:04:54,060 Κουνάει το κεφάλι της και τη δαγκώνει κάτω χείλος. 82 00:04:58,040 --> 00:05:01,480 Ξέρεις, η Chrissy μου το είπε χθες έχει δει δεκάδες ανθρώπους με δεκάδες 83 00:05:01,480 --> 00:05:03,080 σχεδίων για το πώς να το αφήσετε αυτό τόπος. 84 00:05:04,960 --> 00:05:06,840 Μόνο ένα πράγμα έχουν μέσα τους κοινή. 85 00:05:07,060 --> 00:05:08,060 Ξέρεις τι είναι; 86 00:05:19,020 --> 00:05:20,220 Αυτή τη φορά έχει διαφορετική αίσθηση. 87 00:05:20,860 --> 00:05:22,840 Ναι, μάλλον είναι αυτό που νόμιζαν. 88 00:05:24,600 --> 00:05:25,800 Μπορείς να μου δώσεις μια σφαίρα; 89 00:05:26,820 --> 00:05:28,660 Χρειάζομαι μόνο ένα. 90 00:05:30,620 --> 00:05:31,800 Θα πάω στο δάσος. 91 00:05:32,220 --> 00:05:34,320 Και κοίτα, μην ανησυχείς, ούτε καν θα το κάνεις πρέπει να το καθαρίσετε. 92 00:05:36,440 --> 00:05:39,600 Τα φρύδια της ανασηκώνονται καθώς τον κοιτάζει με παρακλητικά μάτια. 93 00:05:42,360 --> 00:05:44,820 Ένα ύφασμα τραβιέται πάνω από αυτό του υπουργού πρόσωπο. 94 00:05:45,140 --> 00:05:47,840 Η Κρίστι και η Μάριελ τον τυλίγουν ενώ η Σοφία ρολόγια. 95 00:05:49,729 --> 00:05:51,630 Ο Κένι μπαίνει με ένα ζευγάρι βοηθών. 96 00:05:54,590 --> 00:05:58,690 Σοφία, σου έφερα κάποια πράγματα το αυτοκίνητο του μπαμπά σου. 97 00:05:59,470 --> 00:06:00,470 Σας ευχαριστώ. 98 00:06:02,310 --> 00:06:04,870 Θα τον πάμε κάτω στο υπηρεσία τώρα. 99 00:06:06,450 --> 00:06:07,850 Μπορώ να έχω ένα λεπτό για να πω αντίο; 100 00:06:09,170 --> 00:06:10,170 Ναι, φυσικά. 101 00:06:10,550 --> 00:06:12,070 Θα είμαστε ακριβώς έξω όταν είστε έτοιμο, εντάξει; 102 00:06:12,310 --> 00:06:13,310 Καλά. 103 00:06:17,420 --> 00:06:21,260 Η Μαίρη θα χαϊδέψει τη Σοφία απαλά τον ώμο της καθώς την προσπερνά. 104 00:06:21,560 --> 00:06:23,120 Η Κρίστι βγαίνει κουτσαίνοντας στο δεκανίκι της. 105 00:06:29,480 --> 00:06:33,920 Μόνη της, η Σοφία στρέφεται στον υπουργό πτώμα. Τεντώνει το χέρι της πάνω στο σκεπασμένο του 106 00:06:33,920 --> 00:06:35,780 σώμα, κάνοντας το δρόμο της προς το κεφάλι. 107 00:06:41,460 --> 00:06:44,960 Χαμογελάει καθώς τραβάει το κάλυμμα πίσω, αποκαλύπτοντας το πρόσωπό του. 108 00:06:50,540 --> 00:06:53,040 Φέρνει το πρόσωπό της κοντά στο δικό του. 109 00:06:57,660 --> 00:07:04,560 Φτάνει το χέρι της στο στόμα του και αρχίζει να το κουνάει 110 00:07:04,560 --> 00:07:05,560 τριγύρω. 111 00:07:08,360 --> 00:07:10,620 Το χαμόγελο στο πρόσωπό της γίνεται πιο έντονο. 112 00:07:13,720 --> 00:07:18,180 Τραβιέται πίσω, χαμογελώντας πλατιά. 113 00:07:18,540 --> 00:07:20,500 και κοιτάζει το ματωμένο δόντι μέσα το χέρι της. 114 00:07:21,720 --> 00:07:22,980 Κόψτε σε μαύρο. 115 00:07:26,120 --> 00:07:30,760 Ένας μύθος κρέμεται πάνω από ένα πυκνό δάσος Δέντρα ανοίγματος πιστώσεων An MGM Plus 116 00:07:30,760 --> 00:07:37,280 Σειρά From When I was just a small boy Ι 117 00:07:37,280 --> 00:07:41,060 ρώτησε τον πατέρα μου τι θα γίνω 118 00:07:42,700 --> 00:07:47,580 Harold Pierino, Catalina Sandina Moreno, David Alpay, Ricky He, Elizabeth 119 00:07:47,580 --> 00:07:52,880 Σάντερς, Σκοτ ΜακΚόρντ, Ρόμπερτ Τζόι, Chloe Van Lanshoot, Pega Gafori, Cordian 120 00:07:52,880 --> 00:07:58,200 Μουρ, Έιβερι Κόνραντ, Χάνα Τσεράμι, Simon Webster, A.J. Simmons, Kaylee 121 00:07:58,320 --> 00:08:00,140 Nathan D. Simmons, Samantha Brown. 122 00:08:00,480 --> 00:08:04,720 Άντζελα Μουρ, Τζούλια Ντόιλ. Ένα παιδί Το σχέδιο με κραγιόνια εμφανίζεται ενός αυτοκινήτου 123 00:08:04,720 --> 00:08:08,740 από μαύρα πουλιά. Ένα άλλο σχέδιο απεικονίζει ένα αγόρι και ένα κορίτσι με έναν σκύλο. Μια εικόνα 124 00:08:08,740 --> 00:08:12,900 των κορακιών δίνει τη θέση του σε αληθινά πουλιά που πετούν στον ουρανό. Δύο σπίτια αντικαθίστανται από ένα 125 00:08:12,900 --> 00:08:16,620 ζωγραφιά με κραγιόνια του ίδιου. Ένα σχέδιο του ένα τραπεζαρία ακολουθείται από ένα επιτραπέζιο 126 00:08:16,620 --> 00:08:20,660 το τζουκ μποξ που ανάβει μόνο του. Ένα κουρελιασμένο και βρώμικα πτερύγια αμερικανικής σημαίας στον άνεμο 127 00:08:20,660 --> 00:08:21,860 ενώ ένα κοράκι πετά δίπλα του. 128 00:08:29,660 --> 00:08:31,560 Πατέρα, τι θα είμαι; 129 00:08:34,000 --> 00:08:38,179 Τα κρεβάτια κήπου του Ray κάθονται σε ένα στεγνό αποσπασματικό γκαζόν έξω από ένα επιβλητικό γκρι 130 00:08:38,179 --> 00:08:41,700 με ξεφλουδισμένη βαφή. Ένα σχέδιο με κραγιόνια αποκαλύπτει ένα κορίτσι από το οποίο τρέχει αίμα 131 00:08:41,700 --> 00:08:45,300 τα μάτια και τα κόκαλα των πλευρών να βγαίνουν έξω από αυτήν στήθος. Ένας άλλος απεικονίζει έναν μαύρο δαίμονα 132 00:08:45,300 --> 00:08:48,920 αιωρείται πάνω από ένα κρεβάτι με ένα παιδί να κρύβεται κάτω από αυτό. Ένα σχέδιο ενός βολβού του ματιού 133 00:08:48,920 --> 00:08:52,740 κοιτάζει μέσα από μια κλειδαρότρυπα. Αρκετά ακόμα σχέδια προσώπων με μπαλώματα κόκκινου επάνω 134 00:08:52,740 --> 00:08:56,200 οδηγούν σε μια φωτογραφία του παιδικού δωματίου με αίμα πασπαλισμένο στον τοίχο 135 00:08:56,200 --> 00:08:57,200 πάνω από το κρεβάτι. 136 00:08:57,580 --> 00:09:01,580 Εκτελεστικός Παραγωγός Harold Piranel, Lindsay Dunn, Michael Mahoney, Michael 137 00:09:01,580 --> 00:09:06,880 Ράιτ, Άλεξ Στρουνγκ, Άντονι Ρούσο, Τζο Russo, Mike LaRocca, Jack Bender, John 138 00:09:06,880 --> 00:09:12,240 Γκρίφιν, Τζεφ Πίνκνερ, Τζος Απλμπάουμ, Αντρέ Νέμεκ, Σκοτ Ρόζενμπεργκ. Δημιουργήθηκε από 139 00:09:12,240 --> 00:09:16,360 Τζον Γκρίφιν. Σε σενάριο John Griffin και η Kristen Layden. Σκηνοθεσία από 140 00:09:16,360 --> 00:09:20,920 LaRoche. Κόκκινα φώτα νέον από ένα εστιατόριο και ένα μοτέλ φωτίζει μια γειτονιά στο 141 00:09:20,920 --> 00:09:21,920 νύχτα. 142 00:09:24,460 --> 00:09:28,180 Με τις σημειώσεις και τα σχέδιά του να κρέμονται στον τοίχο μπροστά του, ο Τζαντ κάθεται 143 00:09:28,180 --> 00:09:31,840 - με πόδια πάνω από το γραφείο. Τα μάτια του είναι κλειστό και η ανάσα του είναι ήρεμη. 144 00:09:33,960 --> 00:09:34,960 Γαμώ! 145 00:09:35,920 --> 00:09:38,120 Ο Τζαντ κατεβαίνει από το γραφείο και ξεκινά βηματοδότηση. 146 00:09:39,380 --> 00:09:40,380 Νεφρίτης. Τι; 147 00:09:40,720 --> 00:09:43,600 Πες μου ότι έχεις κάτι. Α, αυτό δεν μου φαίνεται σαν να έχω 148 00:09:44,540 --> 00:09:46,020 Εγώ... Ω. 149 00:09:46,600 --> 00:09:48,860 Καλά. Ο Τζαντ δείχνει το κεφάλι του. 150 00:09:49,220 --> 00:09:50,300 Είναι εδώ μέσα. 151 00:09:50,520 --> 00:09:52,240 Είναι εδώ μέσα. Ξέρω ότι είναι. 152 00:09:52,969 --> 00:09:57,850 Υπάρχουν περισσότερα σε αυτά που πρέπει να γνωρίζουμε, και απλά, δεν μπορώ... Λοιπόν, γάμα το. 153 00:09:59,150 --> 00:10:00,530 Δεν έχεις οξύ, έτσι; 154 00:10:01,150 --> 00:10:02,150 Τι; 155 00:10:02,330 --> 00:10:03,330 LSD. 156 00:10:03,810 --> 00:10:08,910 Τι; Άκου, ο Χένρι είπε ότι ξεκίνησε η Μιράντα βλέποντας αυτό το μέρος μετά από ένα ταξίδι με οξύ 157 00:10:08,910 --> 00:10:12,850 πήραν, κάτι που έχει νόημα, δεδομένου, ξέρετε, πώς αποθηκεύεται ο εγκέφαλος 158 00:10:12,850 --> 00:10:15,410 μνήμη. Αν της λειτούργησε, στέκει λογικά θα μπορούσε να λειτουργήσει για μένα. Ω, 159 00:10:15,410 --> 00:10:16,410 εντάξει. 160 00:10:16,730 --> 00:10:17,730 Πάρτε μια ανάσα. 161 00:10:18,190 --> 00:10:19,029 Πάρτε μια ανάσα. 162 00:10:19,030 --> 00:10:20,030 Αν έχεις δίκιο... 163 00:10:20,360 --> 00:10:23,240 Όλα όσα χρειαζόμαστε είναι στον εγκέφαλό σας, και το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι να το κάνετε εσείς 164 00:10:23,240 --> 00:10:24,240 ανακατέψτε το. 165 00:10:24,400 --> 00:10:26,220 Απλά αφιερώστε λίγο χρόνο. 166 00:10:26,780 --> 00:10:28,340 Επιστρέψτε σε αυτό μετά την κηδεία. 167 00:10:29,040 --> 00:10:30,900 Δεν πάω στην κηδεία. 168 00:10:31,240 --> 00:10:32,600 Κουνάει το κεφάλι του στον Μπόιντ. 169 00:10:33,100 --> 00:10:34,220 Πιστέψτε με, δεν θα λείψω. 170 00:10:36,080 --> 00:10:42,680 Κοίτα, ό,τι καλύτερο μπορώ να κάνω Η Tabitha, για όλους εδώ, είναι δίκαιη 171 00:10:42,680 --> 00:10:45,360 βρείτε έναν τρόπο να ξεκλειδώσετε οτιδήποτε είναι κλειδωμένο εδώ μέσα. 172 00:10:46,360 --> 00:10:47,420 Πώς θα το κάνετε αυτό; 173 00:10:47,660 --> 00:10:49,060 Ο Τζαντ σηκώνει τα χέρια του ψηλά. 174 00:10:49,370 --> 00:10:50,370 Δεν ξέρω. 175 00:10:51,270 --> 00:10:52,270 Γεια σου, Τζέι. 176 00:10:54,110 --> 00:10:55,110 Να είστε προσεκτικοί. 177 00:10:55,910 --> 00:10:58,130 Το μήνυμα στον τοίχο του αχυρώνα δεν ήταν γαμημένος. 178 00:10:59,050 --> 00:11:02,850 Όποιες απαντήσεις και αν βρείτε, έχουμε δεν έχω ιδέα πόσο θα κοστίσουν. 179 00:11:04,330 --> 00:11:06,070 Ο Τζέι γυρίζει και βγαίνει από την πόρτα. 180 00:11:11,050 --> 00:11:13,550 Οι ακτίνες της πόλης στέκονται στο νεκροταφείο γύρω από δύο τάφους. 181 00:11:13,930 --> 00:11:18,150 Η Tabitha πλησιάζει κρατώντας το χέρι του Ethan με την Τζούλι πίσω τους. Ο Ίθαν αναστατώνεται 182 00:11:18,150 --> 00:11:19,270 ένα μεγάλο μπλέιζερ. 183 00:11:20,210 --> 00:11:21,210 Είσαι καλά; 184 00:11:21,850 --> 00:11:22,850 Δεν της ταιριάζει. 185 00:11:25,570 --> 00:11:26,770 Αγάπη μου, λυπάμαι. 186 00:11:26,970 --> 00:11:28,530 Ήταν το μόνο πράγμα που μπορούσα να βρω το υπόστεγο. 187 00:11:30,790 --> 00:11:32,410 Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε αν δεν το κάνετε θέλουν να. 188 00:11:32,930 --> 00:11:33,930 Ναι, το κάνω. 189 00:11:34,270 --> 00:11:38,150 Στην κηδεία του παππού, ο μπαμπάς μου είπε ένας άντρας φοράει κοστούμι για να δείξει το σεβασμό του. 190 00:11:41,770 --> 00:11:42,830 Είμαι πολύ όμορφος. 191 00:11:46,270 --> 00:11:47,270 Πάμε. 192 00:11:49,410 --> 00:11:56,270 Σταματούν στην άκρη του ενός. Φατίμα βάζει 193 00:11:56,270 --> 00:11:59,690 ένα χέρι στην πλάτη της Τζούλι καθώς κοιτάζει κάτω στο τυλιγμένο σώμα που βρίσκεται από κάτω. 194 00:12:00,070 --> 00:12:03,230 Η Σοφία την κοιτάζει με ένα τσακισμένο φρύδι από δίπλα στον άλλο τάφο. 195 00:12:03,510 --> 00:12:05,050 Η Ντόνα στέκεται δίπλα στον Μπόιντ. 196 00:12:06,970 --> 00:12:07,970 Μέρες σαν σήμερα. 197 00:12:10,670 --> 00:12:11,670 Δεν είναι εύκολοι. 198 00:12:13,230 --> 00:12:19,430 Δεν πρόκειται να σταθώ εδώ και να προσπαθήσω να σου πω ότι... Ένα κοράκι προσγειώνεται στο 199 00:12:19,430 --> 00:12:20,430 ενός τάφου. 200 00:12:23,710 --> 00:12:27,250 Οι κάτοικοι της πόλης κοιτούν ψηλά για να δουν έναν ουρανό γεμάτο κοράκια που κάνουν κύκλους από πάνω. 201 00:12:31,770 --> 00:12:38,750 Μερικοί πετούν πιο κοντά ενώ άλλοι κουρνιάζουν σε ένα κοντινό 202 00:12:38,750 --> 00:12:39,750 στέγη. 203 00:12:41,240 --> 00:12:44,700 Κενός; Ο Void κρατάει το χέρι του, κοιτάζοντας ψηλά στα μαύρα πουλιά. 204 00:12:44,960 --> 00:12:46,280 Η Σοφία παρακολουθεί με ενδιαφέρον. 205 00:12:48,960 --> 00:12:53,100 Η Tabitha κάθεται με τον Ethan και την Julie στο τραπεζαρία. Η Σοφία κάθεται μόνη σε ένα τραπέζι 206 00:12:53,100 --> 00:12:54,100 κοιτάζοντάς τους. 207 00:12:55,660 --> 00:12:56,660 Ανάγκη για φαγητό. 208 00:12:58,140 --> 00:12:59,140 πεινάω. 209 00:13:00,100 --> 00:13:01,860 Ο Βίκτορ μπαίνει και κοιτάζει τριγύρω. 210 00:13:05,600 --> 00:13:09,700 Βγαίνει προς την οικογένεια και στέκεται το τραπέζι τους, κοιτάζοντας την Tabitha. 211 00:13:16,669 --> 00:13:20,310 Με μια ζοφερή έκφραση, τραβάει ένα ένα κομμάτι χαρτί από την τσέπη του. 212 00:13:22,770 --> 00:13:28,110 Όταν ήμουν αγόρι, ζωγράφιζα έτσι που θα θυμούνται οι εικόνες. 213 00:13:30,970 --> 00:13:32,070 Αυτά είναι για σάς. 214 00:13:33,550 --> 00:13:37,690 Απλώνει ένα σχέδιο με κραγιόνια στο τραπέζι. Ο Ίθαν το σηκώνει και το κοιτάζει, μετά 215 00:13:37,690 --> 00:13:38,690 το ξαπλώνει πίσω. 216 00:13:38,990 --> 00:13:42,750 Το σηκώνει η Ταβίθα. Το παιδικό Η εικονογράφηση απεικονίζει τον Jim και την Tabitha 217 00:13:42,750 --> 00:13:43,739 Η Τζούλι και ο Ίθαν. 218 00:13:43,740 --> 00:13:45,060 και το RV τους στο βάθος. 219 00:13:47,140 --> 00:13:49,160 Είναι πολύ γλυκό, Βίκτορ. Ευχαριστώ λοιπόν πολύ. 220 00:13:51,280 --> 00:13:54,640 Δάκρυα τρέχουν στα μάγουλά της και η Ταβίθα στρέφει το πρόσωπό της προς το παράθυρο. 221 00:13:56,680 --> 00:13:59,000 Ο Ίθαν κοιτάζει τον Βίκτορ και μετά γυρίζει στον δικό του μητέρα. 222 00:13:59,700 --> 00:14:01,580 Μπορώ να πάω στο σπίτι της αποικίας με Βίκτορ; 223 00:14:01,900 --> 00:14:02,900 Όχι, όχι σήμερα. 224 00:14:03,940 --> 00:14:06,080 Παρακαλώ. Δεν θέλω να είμαι εδώ. 225 00:14:08,080 --> 00:14:10,500 Η Ταβίθα χαμηλώνει το βλέμμα της και μετά στρέφεται προς το μέρος Βίκτωρ. 226 00:14:11,420 --> 00:14:12,500 Είναι εντάξει με εσάς; 227 00:14:13,000 --> 00:14:14,000 Ναι. 228 00:14:14,920 --> 00:14:17,380 Εκείνη γνέφει και δίνει στον Ίθαν έναν υπαινιγμό του α χαμόγελο. 229 00:14:18,020 --> 00:14:19,020 Να είσαι ασφαλής, εντάξει; 230 00:14:22,520 --> 00:14:25,880 Θα φροντίσω να μην συμβεί τίποτα της το υπόσχομαι. 231 00:14:27,780 --> 00:14:28,780 Καλά. 232 00:14:29,800 --> 00:14:30,940 Ο Ίθαν και ο Βίκτορ φεύγουν. 233 00:14:31,160 --> 00:14:33,480 Ο Κένι κάθεται στο τραπέζι της Σοφίας με έναν κούπα. 234 00:14:33,980 --> 00:14:39,620 Εδώ, πίνεις αυτό, και ο Μπαρτ είναι απλά σου δίνω κάτι να φας. 235 00:14:41,070 --> 00:14:42,990 Έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο πριν; 236 00:14:44,930 --> 00:14:46,930 Με τα... κοράκια; 237 00:14:47,950 --> 00:14:52,990 Όχι. Θέλω να πω, όλοι τα βλέπουν πότε βλέπουν τα δέντρα, αλλά αυτό είναι... 238 00:14:52,990 --> 00:14:54,330 αυτό είναι νέο. 239 00:14:55,210 --> 00:14:56,490 Πότε έγινε έτσι; 240 00:14:57,270 --> 00:14:58,270 Τι εννοείς; 241 00:14:58,490 --> 00:15:04,030 Λοιπόν, Σάρα, το κορίτσι που με βοήθησε τα γυαλιά μου, αυτή... το είπε μετά 242 00:15:04,030 --> 00:15:08,090 Ο σερίφης Μπόιντ βρήκε το φυλαχτό που για για πολύ καιρό οι άνθρωποι ήταν ασφαλείς. 243 00:15:08,570 --> 00:15:09,630 Πότε άλλαξε αυτό; 244 00:15:10,560 --> 00:15:15,580 Ήταν, υποθέτω ότι ήταν γύρω νύχτα που πέθανε ο πατέρας μου. 245 00:15:16,900 --> 00:15:19,640 Είχαμε χάσει μια οικογένεια το προηγούμενο βράδυ, οι Πρατς. 246 00:15:20,420 --> 00:15:24,480 Και μετά ο Jim και η Tabitha, οι Matthews οικογένεια, εμφανίστηκαν με τον Jade. 247 00:15:25,260 --> 00:15:26,260 Ήρθαν όλοι μαζί; 248 00:15:27,120 --> 00:15:31,220 Χμ, όχι στο ίδιο αυτοκίνητο, απλά πήραν εδώ ταυτόχρονα. 249 00:15:32,340 --> 00:15:36,020 Και από τότε τα πράγματα είναι έτσι κακό; 250 00:15:36,220 --> 00:15:37,260 Ο Κένι σηκώνει το μέτωπό του. 251 00:15:37,460 --> 00:15:38,900 Όχι, όχι, δεν εννοώ αυτό. 252 00:15:39,160 --> 00:15:40,160 Γεια σου, Κένι. 253 00:15:40,449 --> 00:15:42,310 Σε πειράζει να τον δανειστώ για ένα δευτερόλεπτο; 254 00:15:42,970 --> 00:15:43,970 θα επιστρέψω. 255 00:15:45,610 --> 00:15:46,610 Γεια σου. 256 00:15:50,410 --> 00:15:51,410 Ε, 257 00:15:51,590 --> 00:15:52,590 Σοφία, σωστά; 258 00:15:54,990 --> 00:15:55,990 Είμαι η Τζούλι. 259 00:15:56,570 --> 00:15:57,570 ξέρω. 260 00:15:57,610 --> 00:16:01,910 Ήθελα απλώς να σου πω ότι είμαι πραγματικά συγγνώμη για αυτό που συνέβη στον μπαμπά σου. 261 00:16:04,330 --> 00:16:08,070 Πώς τα πάει; 262 00:16:16,110 --> 00:16:20,890 Πλάκα μου κάνεις; Δεν το έκανα εννοώ να σε στενοχωρήσω. λυπάμαι. Τι το 263 00:16:20,890 --> 00:16:21,890 ηθελες να κανεις τοτε? 264 00:16:21,970 --> 00:16:22,589 Γεια σου, Τζούλι. 265 00:16:22,590 --> 00:16:24,290 Όχι, πιστεύει ότι φταίμε εμείς. 266 00:16:24,650 --> 00:16:26,650 Γεια, εντάξει, όλοι, ας πάρουμε ένα αναπνοή. 267 00:16:26,970 --> 00:16:29,570 Της είπες ότι όλα τα κακά τα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν επειδή ήρθαμε 268 00:16:29,570 --> 00:16:30,570 εδώ; 269 00:16:30,750 --> 00:16:33,130 Όχι, όχι, δεν εννοούσα αυτό. 270 00:16:34,450 --> 00:16:35,450 Πάμε σπίτι. 271 00:16:35,470 --> 00:16:36,470 Ω, γάμα αυτό. 272 00:16:37,290 --> 00:16:38,410 Εδώ δεν είναι το σπίτι μας. 273 00:16:40,610 --> 00:16:43,390 Η Τζούλι ξεφεύγει και η Ταμπίτα ακολουθεί μετά από αυτήν. 274 00:16:44,880 --> 00:16:45,880 Τζούλι. 275 00:16:46,900 --> 00:16:47,900 Τζούλι, σταμάτα! 276 00:16:49,900 --> 00:16:50,900 Πιστεύετε ότι είναι αλήθεια; 277 00:16:51,500 --> 00:16:54,840 Τι; Ότι όταν φτάσαμε εδώ, όλα αυτά τα άσχημα πράγματα που έχουν συμβεί από τότε 278 00:16:54,840 --> 00:16:56,000 φτάσαμε εδώ, νομίζεις ότι είναι δικό μας λάθος; 279 00:16:56,260 --> 00:16:57,780 Όχι, αγάπη μου. Φυσικά και όχι. 280 00:17:00,280 --> 00:17:02,240 Γιατί ένιωθε σαν αυτά τα κοράκια γιορτάζει; 281 00:17:03,040 --> 00:17:06,079 Η Σοφία στέκεται στο παράθυρο και κοιτάζει Η Τζούλι και η Ταμπίτα μαλώνουν. 282 00:17:09,060 --> 00:17:13,079 Καταπιέζει ένα χαμόγελο ως Kenny προσεγγίσεις. 283 00:17:15,089 --> 00:17:16,089 Σοφία. 284 00:17:16,569 --> 00:17:18,690 Λυπάμαι, δεν το έκανα... Δεν πειράζει. 285 00:17:19,290 --> 00:17:20,890 Πρέπει να μιλήσουμε. 286 00:17:21,650 --> 00:17:22,710 Καλά; Καλά. 287 00:17:23,250 --> 00:17:24,250 Καημένη Τζούλι. 288 00:17:24,569 --> 00:17:25,930 Η Φατίμα περπατάει με την Έλις. 289 00:17:26,210 --> 00:17:27,210 Ναι. 290 00:17:27,589 --> 00:17:30,870 Φαίνεται σαν μια ζωή πριν ότι εμείς έκανε αυτό το προσωπάκι που είμαστε στο δωμάτιό μας. 291 00:17:34,590 --> 00:17:35,590 Ναι. 292 00:17:37,070 --> 00:17:38,070 Γεια σου. 293 00:17:38,950 --> 00:17:41,110 Η Έλις σταματά και γυρίζει να αντιμετωπίσει τη Φατίμα. 294 00:17:42,090 --> 00:17:43,810 Ξέρεις, δεν έχεις μιλήσει πραγματικά πολύ. 295 00:17:45,230 --> 00:17:46,230 Σχετικά με το τι συνέβη; 296 00:17:49,070 --> 00:17:50,150 Προσπαθώ να είμαι εντάξει. 297 00:17:51,390 --> 00:17:56,590 είμαι. Απλώς... προσπαθώ να το αφήσω αυτό. Απλώς δεν ξέρω πώς. 298 00:17:58,970 --> 00:18:02,950 Ξέρεις τι; Έχω μια ιδέα. 299 00:18:03,370 --> 00:18:05,310 Μείνε εκεί. Πρέπει να αρπάξω μερικά πράγματα. 300 00:18:05,550 --> 00:18:06,409 Που πάτε; 301 00:18:06,410 --> 00:18:07,610 Μείνε εκεί. Θα επιστρέψω αμέσως. 302 00:18:11,970 --> 00:18:16,450 Ο Έλγιν βαδίζει προς τη δασική εκμετάλλευση ένα μονωμένο ψυγείο. Κοιτάζει τη Φατίμα. 303 00:18:16,530 --> 00:18:21,250 Του τραβάει το μάτι και κοιτάζει τριγύρω πριν του γνέφει διακριτικά. Αυτός 304 00:18:24,850 --> 00:18:26,610 Ο Βίκτορ μπαίνει στο δωμάτιό του με τον Ίθαν. 305 00:18:27,290 --> 00:18:28,290 Ω, κοίτα. 306 00:18:28,670 --> 00:18:30,730 Ίθαν, ο μπαμπάς μου είναι πλέον συγκάτοικός μου. 307 00:18:31,110 --> 00:18:33,650 Αυτό είναι το κρεβάτι του εδώ. 308 00:18:34,750 --> 00:18:38,730 Ναι, είναι καλό που τα πέταξα όλα τα πράγματά μου έξω από το παράθυρο γιατί τότε είναι 309 00:18:38,730 --> 00:18:39,730 έκανε όλο αυτό τον χώρο. 310 00:18:43,980 --> 00:18:50,320 Είναι ωραίο να έχεις και συγκάτοικο τώρα, γιατί έχεις κάποιον να μιλήσεις, εσύ 311 00:18:50,320 --> 00:18:51,320 να ξέρεις, αν φοβάσαι. 312 00:18:54,760 --> 00:18:58,440 Και μπορείς να μου μιλήσεις, ξέρεις, αν ποτέ φοβάσαι. 313 00:18:59,840 --> 00:19:01,980 Ο Ίθαν κοιτάζει τον Βίκτορ ανέκφραστος. 314 00:19:03,320 --> 00:19:04,580 Υπάρχουν λίμνες εδώ; 315 00:19:05,160 --> 00:19:06,160 Τι; 316 00:19:07,040 --> 00:19:09,440 Λίμνες. Έχετε δει λίμνες εδώ; 317 00:19:10,520 --> 00:19:12,000 Α, υπάρχει το... 318 00:19:13,000 --> 00:19:15,580 Εδώ είναι τα Brundles. Αυτό δεν είναι πολύ μακριά από εδώ. 319 00:19:16,740 --> 00:19:17,740 Μπορούμε να πάμε να το δούμε; 320 00:19:18,000 --> 00:19:19,480 Τι; Όχι, δεν μου αρέσει εκεί. 321 00:19:21,720 --> 00:19:22,720 Το νερό είναι ανατριχιαστικό. 322 00:19:23,560 --> 00:19:24,560 Παρακαλώ. 323 00:19:25,400 --> 00:19:27,100 Γιατί θέλετε να πάτε να δείτε τα Brundles; 324 00:19:28,080 --> 00:19:29,080 Δεν πειράζει. 325 00:19:29,620 --> 00:19:30,620 Θα το βρω μόνος μου. 326 00:19:31,220 --> 00:19:33,320 Όχι, αλλά υποτίθεται ότι θα μείνεις εδώ μαζί μου. 327 00:19:33,660 --> 00:19:35,740 δεν με νοιάζει. 328 00:19:36,080 --> 00:19:37,080 Λοιπόν, το κάνω. 329 00:19:37,140 --> 00:19:38,880 Απλά πρέπει να δω τη λίμνη. 330 00:19:39,260 --> 00:19:41,900 Γιατί; Οι φίλοι δεν πρέπει να κρατούν μυστικά. 331 00:19:44,560 --> 00:19:45,560 Ίθαν; Πρόστιμο. 332 00:19:46,220 --> 00:19:48,500 Αν με πας στη λίμνη, θα σου πω εσύ. 333 00:19:49,920 --> 00:19:52,080 Ο Βίκτορ σφίγγει το σαγόνι του και κοιτάζει αλλού. 334 00:19:55,040 --> 00:19:56,440 Η Tabitha μπαίνει στο σπίτι της. 335 00:20:01,720 --> 00:20:05,920 Στέκεται στην πόρτα για μια στιγμή και μετά περιπλανιέται στο διπλανό δωμάτιο κοιτάζοντας 336 00:20:05,920 --> 00:20:07,300 στην εικόνα που ζωγράφισε ο Βίκτωρ. 337 00:20:12,970 --> 00:20:17,310 Προχωρά προς μια credenza, αναδιπλώνοντας η εικόνα καθώς πάει. Εκείνη ανοίγει 338 00:20:17,310 --> 00:20:18,310 το συρτάρι. 339 00:20:19,690 --> 00:20:23,030 Πετάει την εικόνα μέσα και παρατηρεί το σχέδιο του φάρου. 340 00:20:24,630 --> 00:20:28,650 Το παίρνει και το μελετά. Α αναδρομή της Tabitha που στέκεται μπροστά στο 341 00:20:28,650 --> 00:20:29,790 πανύψηλος φάρος παίζει. 342 00:20:30,110 --> 00:20:33,530 Στο παρόν, η Tabitha δαγκώνει τον πάτο της χείλος καθώς τα μάτια της κινούνται. 343 00:20:38,570 --> 00:20:41,410 Κάθεται στο τραπέζι της κουζίνας με το σχέδιο του φάρου. 344 00:20:42,000 --> 00:20:45,220 Σκέφτεται για μια στιγμή και μετά το ανατρέπει τελειώνει και αρχίζει να γράφει στο πίσω μέρος. 345 00:20:48,920 --> 00:20:52,740 Η Τζούλι ψάχνει μέσα από ένα υπόστεγο εργαλείων, κυκλώνοντας σχοινί πάνω από τον ώμο της και 346 00:20:52,740 --> 00:20:54,540 φακούς για να βρείτε αυτό που λειτουργεί. 347 00:20:56,640 --> 00:21:00,660 Κοιτάζει γύρω της καθώς βγαίνει έξω και ξαφνιάζεται όταν βλέπει τον Ράνταλ πίσω 348 00:21:00,660 --> 00:21:01,660 την πόρτα. 349 00:21:02,000 --> 00:21:03,000 Τι κάνεις εδώ έξω; 350 00:21:04,220 --> 00:21:05,440 Σε είδα να φεύγεις μόνη. 351 00:21:05,680 --> 00:21:07,060 Σκέφτηκες ότι μπορεί να κάνεις κάτι ηλίθιος. 352 00:21:07,680 --> 00:21:08,800 Σαν να επιστρέψω στο δωμάτιο; 353 00:21:12,010 --> 00:21:14,930 Φύγε. Εκείνη φεύγει και ο Ράνταλ ακολουθεί. 354 00:21:15,390 --> 00:21:18,190 Τζούλι. Δεν πάω στα ερείπια, εντάξει; 355 00:21:19,210 --> 00:21:20,730 Πρέπει να πάρω κάτι από το σπίτι μας. 356 00:21:21,790 --> 00:21:22,790 Καλά. 357 00:21:23,690 --> 00:21:24,690 Το παλιό μας σπίτι. 358 00:21:25,050 --> 00:21:27,030 Αυτός που κατέρρευσε; 359 00:21:28,790 --> 00:21:29,790 Όχι, χωρίς γαμημένο τρόπο. 360 00:21:30,330 --> 00:21:32,130 Ήμουν μέσα σε αυτό το πράγμα όταν ήρθε κάτω, θυμάσαι; 361 00:21:32,450 --> 00:21:33,750 Είναι πολύ ασταθές. Καλά. 362 00:21:34,970 --> 00:21:37,670 Κοίτα, κοίτα. Εντάξει, σταμάτα, σταμάτα, σταμάτα. 363 00:21:37,950 --> 00:21:39,150 Πατάει μπροστά της. 364 00:21:39,370 --> 00:21:40,610 Τι υπάρχει εκεί που είναι τόσο σημαντικό; 365 00:21:42,730 --> 00:21:44,110 Σου είπα αυτό που μπορώ να κάνω. 366 00:21:44,450 --> 00:21:45,790 Ο αδερφός μου το ονόμασε story walking. 367 00:21:46,290 --> 00:21:49,650 Το έμαθα από ένα βιβλίο του και όλα του τα βιβλία είναι κάτω από το σπίτι 368 00:21:49,650 --> 00:21:53,630 τώρα. Πρέπει να μάθω αν υπάρχει κάτι εκεί για το πώς να το ελέγξω, οπότε εγώ 369 00:21:53,630 --> 00:21:55,470 μπορώ να γυρίσω πίσω και να σώσω τον πατέρα μου χωρίς να σκοτωθεί. 370 00:21:55,710 --> 00:21:59,210 Και ίσως αυτό είναι ηλίθιο, εντάξει; Αλλά είμαι μη ζητώντας την άδειά σας. πάω. 371 00:22:00,630 --> 00:22:02,710 Έτσι μπορείτε να με βοηθήσετε ή μπορείτε να με αφήσετε μόνος. 372 00:22:04,930 --> 00:22:07,050 Ο Ράνταλ γνέφει και ρίχνει μια ματιά πάνω του ώμο. 373 00:22:07,450 --> 00:22:08,870 Μετά γυρίζει πίσω στην Τζούλι. 374 00:22:09,490 --> 00:22:10,490 Δώσε μου αυτό. 375 00:22:18,360 --> 00:22:23,120 Ο Μπόιντ πλησιάζει το δωμάτιο λειτουργώντας ως α αυτοσχέδια φυλακή και παύσεις στην πόρτα. 376 00:22:23,120 --> 00:22:25,640 κοιτάζει μέσα από το τζάμι τον Ακόστα, μετά μπαίνει. 377 00:22:29,060 --> 00:22:30,520 Ο Ακόστα σηκώνει το βλέμμα από την κούνια. 378 00:22:31,060 --> 00:22:32,300 Θέλεις ακόμα αυτή τη σφαίρα; 379 00:22:34,820 --> 00:22:36,580 Υπάρχει κάτι για το οποίο πρέπει να κάνεις εγω πρωτα. 380 00:22:41,530 --> 00:22:42,529 Τι κάνει; 381 00:22:42,530 --> 00:22:43,530 Νομίζω ότι κοιμάται. 382 00:22:45,670 --> 00:22:46,670 Νεφρίτης; 383 00:22:47,970 --> 00:22:48,970 Τι; 384 00:22:50,310 --> 00:22:51,269 Πάμε. 385 00:22:51,270 --> 00:22:52,270 Μόλις φτάσαμε εδώ. 386 00:22:54,250 --> 00:22:55,590 Δεν είναι αυτό που ψάχνω. 387 00:22:56,010 --> 00:22:57,010 Πώς το ξέρεις αυτό; 388 00:22:57,910 --> 00:22:58,910 Απλά το κάνω. 389 00:23:00,810 --> 00:23:06,910 Ίθαν, το υποσχέθηκες αν έφερνα εσύ εδώ, θα μου έλεγες. 390 00:23:08,150 --> 00:23:09,830 Πρέπει να βρω το γλείψιμο των δακρύων. 391 00:23:11,110 --> 00:23:12,890 Είναι μια λίμνη με μαγικές δυνάμεις. 392 00:23:13,150 --> 00:23:14,730 Τι είδους μαγικές δυνάμεις; 393 00:23:15,050 --> 00:23:16,990 Μπορεί να κάνει τους ανθρώπους καλύτερους όταν είναι πληγωμένος. 394 00:23:17,330 --> 00:23:18,830 Νόμιζα ότι το έφτιαξα. 395 00:23:20,050 --> 00:23:22,070 Αλλά ο πατέρας μου μου είπε ότι είναι εδώ. 396 00:23:23,730 --> 00:23:24,950 Πρέπει να το βρω. 397 00:23:26,330 --> 00:23:27,710 Πότε σου το είπε αυτό; 398 00:23:29,550 --> 00:23:30,550 Εχθές. 399 00:23:31,230 --> 00:23:32,450 Ήμουν από το RV. 400 00:23:33,150 --> 00:23:35,790 Ίσως μόλις το βρω, να τον κάνει καλύτερα. 401 00:23:36,510 --> 00:23:37,690 Ίσως επιστρέψει. 402 00:23:39,030 --> 00:23:40,270 Ίσως ο Jade μπορεί να βοηθήσει. 403 00:23:42,189 --> 00:23:43,910 Νεφρίτης. Α, για όνομα του Χριστού. Τι; 404 00:23:44,350 --> 00:23:46,570 Πρέπει να βρούμε τη λίμνη των δακρύων. 405 00:23:47,610 --> 00:23:48,610 Η λίμνη του τι; 406 00:23:49,950 --> 00:23:51,170 Είναι παιδικό βιβλίο, όμως, σωστά; 407 00:23:52,010 --> 00:23:54,390 Είναι ιστορίες φτιαγμένες για μικρά παιδιά. 408 00:23:55,310 --> 00:23:57,310 Πριν φτάσουμε εδώ, νόμιζα τέρατα φτιάχτηκαν επίσης. 409 00:23:59,350 --> 00:24:00,350 Δίκαιο σημείο. 410 00:24:04,390 --> 00:24:05,390 Καλός. 411 00:24:09,800 --> 00:24:12,480 Εδώ μίλησα με τον μπαμπά μου την ημέρα το σπίτι κατέρρευσε. 412 00:24:13,900 --> 00:24:16,400 Ο Ράνταλ βαδίζει άβολα όπως της Τζούλι γεμίζουν τα μάτια. 413 00:24:17,740 --> 00:24:19,900 Ήταν ακόμα εκεί κάτω όταν ο ήλιος ήταν ρύθμιση. 414 00:24:22,760 --> 00:24:25,520 Φοβόμουν τόσο πολύ που απλώς πηγαίναμε να τον χάσει εκεί κι εκεί. 415 00:24:26,480 --> 00:24:28,160 Ένα δάκρυ κυλάει στο μάγουλό της. 416 00:24:29,240 --> 00:24:34,920 Μου έλεγε συνέχεια ότι όλα πήγαιναν να είσαι εντάξει. 417 00:24:37,160 --> 00:24:38,420 Ότι δεν πρέπει να φοβάμαι. 418 00:24:42,860 --> 00:24:43,940 Γιατί δεν με αφήνεις να το κάνω αυτό; 419 00:24:44,500 --> 00:24:45,500 Τι; 420 00:24:45,740 --> 00:24:47,100 Πάω να χειριστώ μερικά βιβλία. 421 00:24:48,400 --> 00:24:52,000 Εξάλλου, κάποιος θα χρειαστεί να είναι εδώ αν συμβεί κάτι, σωστά; 422 00:24:54,880 --> 00:24:58,700 Όχι. Όχι. Θα έπρεπε να είμαι ο... Είναι δικό μου πράγμα. Θα έπρεπε να είμαι αυτός... Γεια, γεια, 423 00:24:59,060 --> 00:25:01,220 Story walker. Αγγίζει τον ώμο της. 424 00:25:01,700 --> 00:25:03,880 Λοιπόν, δεν είσαι κάποιος άλλος στο ωραίο πλοίο για αλλαγή, ε; 425 00:25:05,800 --> 00:25:06,980 Είναι καλό για την αυτοεκτίμησή μου. 426 00:25:08,060 --> 00:25:09,940 Εκείνος χαμογελάει και η Τζούλι χαμογελάει. 427 00:25:10,430 --> 00:25:12,990 Γυρίζει και σπρώχνει τα μαλλιά της πίσω πάνω από τα αυτιά της. 428 00:25:14,310 --> 00:25:16,570 Υπάρχει τρόπος εδώ μέσα. 429 00:25:16,830 --> 00:25:19,130 Περπατάει γύρω από τα συντρίμμια και Ακολουθεί ο Ράνταλ. 430 00:25:19,530 --> 00:25:22,350 Η Σοφία κάθεται στην εκκλησία με τον Κένι στέκεται από πάνω της. 431 00:25:22,630 --> 00:25:26,410 Στην ιστορία, ο Aitken προκάλεσε το σύνολο έθνος του Ισραήλ να υποφέρει επειδή αυτός 432 00:25:26,410 --> 00:25:27,410 προσέβαλε τον Θεό. 433 00:25:27,530 --> 00:25:28,890 Και αυτό είπες στην Τζούλι. 434 00:25:29,530 --> 00:25:32,330 Απλώς σκέφτηκα ότι ίσως με κάποιο τρόπο αυτοί έφερε κάποιου είδους κακομεταχείριση. 435 00:25:32,330 --> 00:25:33,330 Εντάξει, σταμάτα. 436 00:25:33,370 --> 00:25:38,390 Οι άνθρωποι εδώ, είναι πάντα κακοί μια μέρα μακριά από την εγκατάλειψη. 437 00:25:39,060 --> 00:25:40,060 Εγκαταλείποντας. 438 00:25:41,260 --> 00:25:42,199 Χάνοντας την ελπίδα. 439 00:25:42,200 --> 00:25:42,799 ξέρω. 440 00:25:42,800 --> 00:25:46,180 Ήταν... το ξέρω. 441 00:25:49,560 --> 00:25:50,560 Ματιά. 442 00:25:51,360 --> 00:25:52,920 Ο Κένι κάθεται δίπλα της. 443 00:25:54,180 --> 00:25:56,780 Πρέπει να καταλάβουμε πού πας να ζεις από εδώ και πέρα. 444 00:25:57,620 --> 00:25:58,620 Που μένετε; 445 00:26:00,160 --> 00:26:03,680 Αυτό το μεγάλο σπίτι πάνω στο λόφο. Αποικία σπίτι. 446 00:26:04,420 --> 00:26:05,420 Υπάρχει αρκετός χώρος εκεί. 447 00:26:06,760 --> 00:26:07,760 Αλλά υπάρχει... 448 00:26:07,840 --> 00:26:08,960 Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι εκεί. 449 00:26:10,240 --> 00:26:12,020 Ναι. Δεν μπορώ να μείνω στην κλινική; 450 00:26:12,640 --> 00:26:19,260 Λοιπόν, δεν υπάρχουν επιπλέον δωμάτια στο κλινική, λοιπόν... Πού μένει η Σάρα; 451 00:26:20,280 --> 00:26:21,280 Τι; 452 00:26:21,640 --> 00:26:23,220 Ήταν πολύ καλή μαζί μου. 453 00:26:24,360 --> 00:26:25,640 Δεν είναι καλή ιδέα. 454 00:26:27,120 --> 00:26:29,960 Λόγω... αυτού που έκανε; 455 00:26:33,220 --> 00:26:36,580 Πώς τα πήγες, χμ... έχω... 456 00:26:36,840 --> 00:26:37,840 Έχω ακούσει ανθρώπους να μιλάνε. 457 00:26:39,940 --> 00:26:42,000 Γιατί θα ήθελες να ζήσεις μαζί της; 458 00:26:42,240 --> 00:26:44,940 Γιατί έχω δει την καλοσύνη της. 459 00:26:45,220 --> 00:26:47,900 Και δεν νομίζω ότι είναι κακός άνθρωπος. 460 00:26:49,880 --> 00:26:54,400 Δεν έχεις ιδέα για το είδος του ανθρώπου είναι. 461 00:27:06,600 --> 00:27:07,900 Φωτίζει τον φακό. 462 00:27:08,420 --> 00:27:09,420 Είμαι καλά. 463 00:27:09,720 --> 00:27:11,320 Αφήστε τα μάτια μου να προσαρμοστούν, αυτό είναι όλο. 464 00:27:13,600 --> 00:27:15,480 Πόσα από αυτά τα βιβλία ψάχνω για, τέλος πάντων; 465 00:27:17,280 --> 00:27:19,900 Τα κράτησε όλα σε μια μικρή μπλε τσάντα. Θα πρέπει να είναι μαζί. 466 00:27:20,480 --> 00:27:21,560 Μικρή μπλε τσάντα, ε; 467 00:27:22,900 --> 00:27:23,900 Κομμάτι κέικ. 468 00:27:24,840 --> 00:27:29,140 Ο Ράνταλ προχωρά αργά, κοιτάζοντας σπασμένα ξύλινα δοκάρια γύρω του. 469 00:27:29,900 --> 00:27:31,960 Η Τζούλι περιμένει από πάνω για να σκύψει. 470 00:27:37,610 --> 00:27:40,990 Σκοτεινιάζει όσο προχωράει ο Ράνταλ μέσα από τα συντρίμμια του σπιτιού 471 00:27:42,530 --> 00:27:45,870 Λάμπει το φως μπροστά και μετά πατάει πάνω σε μια σανίδα που προεξέχει. 472 00:27:48,550 --> 00:27:50,510 Ένα κομμάτι ξυλείας πέφτει κάτω. 473 00:27:50,770 --> 00:27:51,770 Ο Ράνταλ; 474 00:27:52,790 --> 00:27:53,790 Είμαι καλά. 475 00:27:54,770 --> 00:27:56,990 Ο Ακόστα στέκεται στο υπόγειο της Αποικίας Σπίτι. 476 00:27:57,230 --> 00:27:58,230 Ο Μπόιντ την ενώνει. 477 00:27:58,930 --> 00:28:00,030 Τι κάνουμε εδώ; 478 00:28:00,670 --> 00:28:01,830 Ρίχνει μια ματιά τριγύρω. 479 00:28:03,230 --> 00:28:06,210 Έχουμε αποθηκευτικά υπόστεγα γύρω από την πόλη. 480 00:28:06,879 --> 00:28:08,180 Αποθήκη και τραπεζαρία. 481 00:28:09,160 --> 00:28:12,920 Είναι γεμάτα ρούχα, εργαλεία, όλα όσα πιστεύαμε ότι θα ήταν χρήσιμα. 482 00:28:13,920 --> 00:28:16,300 Αυτό είναι όλα τα άλλα. 483 00:28:18,040 --> 00:28:19,040 Καλά. 484 00:28:19,320 --> 00:28:21,540 Θέλω να αντιμετωπίζετε αυτό το μέρος σαν τόπος εγκλήματος. 485 00:28:22,540 --> 00:28:29,140 Όπως αυτά τα πράγματα, λένε μια ιστορία, σωστά; Θέλω να αναπτύξετε ένα 486 00:28:29,280 --> 00:28:32,860 Πες μου όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις για τους ανθρώπους στους οποίους ανήκαν αυτά τα πράγματα. 487 00:28:33,220 --> 00:28:34,220 Γιατί; 488 00:28:36,340 --> 00:28:38,900 Επειδή σας το ζήτησα. Γιατί λοιπόν δεν το κάνεις να το κάνω; 489 00:28:39,420 --> 00:28:40,420 Είσαι αστυνομικός. 490 00:28:40,440 --> 00:28:42,860 Εκπαιδευτήκατε να το κάνετε αυτό. δεν ήμουν. 491 00:28:44,060 --> 00:28:45,820 Μπορεί να υπάρχουν πράγματα που παραβλέψαμε. 492 00:28:46,620 --> 00:28:48,180 Κάτι που θα μας βοηθήσει να ξεφύγουμε εδώ. 493 00:28:49,360 --> 00:28:50,840 Πες μου γιατί είμαστε πραγματικά εδώ. 494 00:28:51,100 --> 00:28:52,100 Μόλις το έκανα. 495 00:28:52,140 --> 00:28:53,140 Μαλακίες. Γεια σου. 496 00:28:54,060 --> 00:28:55,740 Καλύτερα πες μου γιατί είμαστε πραγματικά εδώ. 497 00:28:56,760 --> 00:28:58,240 Στέκονται πρόσωπο με πρόσωπο. 498 00:28:58,640 --> 00:29:00,100 Η Ακόστα σταυρώνει τα χέρια της. 499 00:29:02,100 --> 00:29:04,100 Γιατί μου θυμίζεις κάποιον. 500 00:29:05,610 --> 00:29:06,610 Εντάξει; 501 00:29:07,890 --> 00:29:14,010 Μου θυμίζεις κάποιον που θα μπορούσα να έχω βοήθησα και δεν το έκανα. 502 00:29:16,630 --> 00:29:17,830 Δεν προλαβαίνω να το πάρω πίσω. 503 00:29:19,770 --> 00:29:26,190 Αλλά θα σταθώ εδώ και... Κοίτα, Ξέρω ότι πιστεύεις ότι όλα όσα είπα είναι 504 00:29:26,190 --> 00:29:27,390 μαλακίες. Και ίσως είναι. 505 00:29:27,870 --> 00:29:28,870 Ίσως δεν είναι. 506 00:29:29,310 --> 00:29:29,989 Εντάξει; 507 00:29:29,990 --> 00:29:34,570 Αλλά αν το κάνετε αυτό για μένα, σκεφτείτε το όλους τους ανθρώπους που ίσως βοηθάτε. 508 00:29:35,120 --> 00:29:39,160 Οι άνθρωποι που μπορεί να σώζεις, εσύ σκεφτείτε τον αστυνομικό που το έβαλε πρώτος 509 00:29:39,160 --> 00:29:42,200 επί. Τα κάνεις όλα αυτά, ακόμα το θέλεις σφαίρα. 510 00:29:43,560 --> 00:29:45,100 Τότε ναι, θα μιλήσουμε. 511 00:29:45,940 --> 00:29:46,940 Είναι μια υπόσχεση. 512 00:29:47,660 --> 00:29:50,820 Την προσπερνάει προς τα σκαλιά, αφήνοντας τον Ακόστα μόνο του. 513 00:29:54,040 --> 00:29:57,360 Η Tabitha ανεβαίνει στον δεύτερο όροφο του Colony House και κατεβαίνει το 514 00:29:57,360 --> 00:29:59,140 χωλ στην κλειστή πόρτα του υπνοδωματίου της Ντόνα. 515 00:30:06,450 --> 00:30:08,230 Ο Χένρι την παρατηρεί από το διάδρομο. 516 00:30:11,170 --> 00:30:14,090 Η Ταμπίτα κρυφοκοιτάει στο δωμάτιο και κοιτάζει τριγύρω. 517 00:30:14,290 --> 00:30:17,150 Μπαίνει μέσα και τραβάει το σχέδιο του φάρος από την τσέπη της. 518 00:30:19,710 --> 00:30:22,210 Στέκεται μπροστά σε έναν καθρέφτη και κοιτάζει στο χαρτί. 519 00:30:26,630 --> 00:30:30,050 Το ξαπλώνει στη ματαιοδοξία και μετά κοιτάζει επίμονα τη δική της αντανάκλαση για α 520 00:30:30,050 --> 00:30:31,050 στιγμή πριν φύγει. 521 00:30:31,130 --> 00:30:33,410 Το χαρτί έχει τώρα γραμμένη την Donna. 522 00:30:33,710 --> 00:30:36,270 Ο Χένρι είναι ακόμα στο διάδρομο ως Ταμπίτα βγαίνει έξω. 523 00:30:37,630 --> 00:30:40,050 Νομίζω ότι επέστρεψε στην πόλη. 524 00:30:40,910 --> 00:30:42,550 Ω. Χρειάζεσαι κάτι; 525 00:30:44,790 --> 00:30:47,070 Ε, όχι. Είμαι εντάξει. 526 00:30:47,570 --> 00:30:48,570 Είσαι; 527 00:30:49,790 --> 00:30:55,410 40 χρόνια κάθισα στο σπίτι μου μετά από μου οικογένεια εξαφανίστηκε. Ήμουν πολλά 528 00:30:56,150 --> 00:30:58,570 Εντάξει δεν ήταν ποτέ ένας από αυτούς. 529 00:30:59,890 --> 00:31:01,830 Πρέπει να πας σπίτι. που είσαι με επικεφαλής; 530 00:31:03,340 --> 00:31:04,420 Μόλις πάω σπίτι. 531 00:31:05,520 --> 00:31:07,480 Ω. Λοιπόν, θα περπατήσω μαζί σου. 532 00:31:07,720 --> 00:31:09,900 Χένρι, όχι, δεν πειράζει. Μπορώ να περάσω εγώ ο ίδιος. 533 00:31:10,220 --> 00:31:12,640 Αλλά, Tabitha, δεν νομίζω ότι πρέπει μείνε μόνος τώρα. 534 00:31:13,420 --> 00:31:15,040 Ο Χένρι και η Ταμπίτα περπατούν έξω. 535 00:31:16,020 --> 00:31:18,480 Λοιπόν, πού πηγαίνετε πραγματικά; 536 00:31:19,460 --> 00:31:20,460 Πάω σπίτι. 537 00:31:20,880 --> 00:31:22,400 Και που πας μετά από αυτό; 538 00:31:23,360 --> 00:31:25,140 Χένρι, δεν ξέρω τι λες περίπου. 539 00:31:25,720 --> 00:31:28,080 Σίγουρα το κάνεις. Είσαι καλός σε πολλά πράγματα, Tabitha. 540 00:31:28,340 --> 00:31:32,200 Το ψέμα σίγουρα δεν είναι ανάμεσά τους. Έτσι μπορούμε να παίξουμε όλη την παρωδία μου 541 00:31:32,200 --> 00:31:35,500 να σε αφήσω στο σπίτι σου και μετά περιμένω να δω που αλλού θα πας. 542 00:31:35,720 --> 00:31:38,940 Εντάξει, πάω να βρω τον φάρο, καλά; Σταματούν και ο Χένρι μεγαλώνει τα δικά του 543 00:31:38,940 --> 00:31:41,800 το κεφάλι πίσω κοιτάζοντάς την. πάω να να βρω το δρόμο μου πίσω στο φάρο. 544 00:31:43,360 --> 00:31:44,480 Έφυγα από εδώ μια φορά. 545 00:31:46,320 --> 00:31:50,180 Αν βρω τον φάρο, ίσως, ίσως, ελπίζω να το κάνω ξανά και να πάρω το δικό μου 546 00:31:50,180 --> 00:31:51,180 παιδιά μαζί μου. 547 00:31:51,840 --> 00:31:53,040 Δεν πρόκειται να τους αφήσω να πεθάνουν εδώ. 548 00:31:53,380 --> 00:31:57,200 Πως; Η Ντόνα είπε ότι κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται φάρος είναι. Όχι, δεν το κάνουν. Αυτό είναι 549 00:31:57,200 --> 00:32:00,020 Πρέπει να το ξανακάνω όπως έκανα πριν χρόνο. Πρέπει να περάσω από το μπουκάλι 550 00:32:00,020 --> 00:32:05,800 δέντρο. Ο άντρας στην πισίνα, Ντέιλ, σωστά; Πέθανε όταν προσπάθησε να το περάσει. 551 00:32:05,800 --> 00:32:10,200 Ναι, αλλά... Εντάξει, τι θα γινόταν αν ήταν... Κι αν δεν προοριζόταν για αυτόν; 552 00:32:10,460 --> 00:32:11,880 Κι αν προοριζόταν μόνο για μένα; 553 00:32:12,100 --> 00:32:15,900 Κι αν κάνεις λάθος; Κι αν καταλήξεις κολλημένος στο πλευρό του Θεού ξέρει τι 554 00:32:15,900 --> 00:32:18,980 κάπου; Λοιπόν, δεν ξέρω. Δεν το κάνω ξέρεις, Χένρι. πρέπει να προσπαθήσω. 555 00:32:20,060 --> 00:32:21,060 Καλά. 556 00:32:21,620 --> 00:32:25,530 Έρχομαι μαζί σου. Όχι, Χένρι. Είπες θα πας στο δέντρο μπουκαλιών, σωστά; 557 00:32:25,610 --> 00:32:29,170 Θέλω να το δω. Θέλω να δω το δέντρο η γυναίκα μου πέθανε προσπαθώντας να φτάσει. 558 00:32:30,890 --> 00:32:36,570 Χένρι, πρέπει να σου πω. Ήταν δική μου σύζυγος. 559 00:32:37,590 --> 00:32:38,590 Παρακαλώ. 560 00:32:42,550 --> 00:32:43,550 Καλά. 561 00:32:43,810 --> 00:32:45,190 Πάμε. Καλά. Ναι. 562 00:32:45,610 --> 00:32:46,790 Φεύγουν μαζί. 563 00:32:47,210 --> 00:32:51,230 Ο Έλις κρατά μια πάνινη τσάντα από πάνω του ώμου καθώς οδηγεί τη Φατίμα μέσα από το 564 00:32:51,770 --> 00:32:52,770 Πού πάμε; 565 00:32:53,290 --> 00:32:54,570 Λίγο πιο πέρα. 566 00:32:57,550 --> 00:32:59,110 Γιατί δεν θα μου πεις τι έχει στην τσάντα; 567 00:33:00,190 --> 00:33:01,190 Θα δεις. 568 00:33:01,990 --> 00:33:05,470 Φτάνουν σε ένα ξέφωτο όπου πολλοί κατεστραμμένα οχήματα σε διάφορες πολιτείες της 569 00:33:05,470 --> 00:33:06,470 αποσύνθεση έχουν απορριφθεί. 570 00:33:06,850 --> 00:33:08,790 Η Φατίμα κοιτάζει τριγύρω τους τζούνκερ. 571 00:33:10,230 --> 00:33:11,570 Έχετε ακούσει ποτέ για ένα δωμάτιο οργής; 572 00:33:12,210 --> 00:33:13,630 Είναι πολύ δημοφιλείς στην Ιαπωνία. 573 00:33:15,330 --> 00:33:17,490 Κάπως ένας τρόπος για να ξεσπάσετε. 574 00:33:18,430 --> 00:33:19,730 Ξέρεις, άφησέ το χωρίς... 575 00:33:20,140 --> 00:33:22,540 Να πληγώσεις κάποιον ή να το σπάσεις αυτό χρειάζεσαι; 576 00:33:23,640 --> 00:33:26,320 Παίρνει την τσάντα από τον ώμο του και βγάζει ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ. 577 00:33:26,860 --> 00:33:28,100 Η Φατίμα σηκώνει τα φρύδια της. 578 00:33:29,920 --> 00:33:33,720 Ellis, αυτό είναι πραγματικά γλυκό, αλλά εγώ δεν το κάνω ξέρετε πώς θα βοηθήσει αυτό. Όταν μου 579 00:33:33,720 --> 00:33:36,900 πέθανε η μαμά, εσύ έφερες με πίσω. 580 00:33:39,600 --> 00:33:44,780 Δεν με ήξερες καν πολύ καλά, αλλά ήξερες ότι ήμουν ακόμα εκεί μέσα, 581 00:33:44,880 --> 00:33:51,370 κάτω από όλα τα σκοτεινά, φρικτά σκατά που... περνούσα κι εσύ 582 00:33:51,370 --> 00:33:56,990 με εγκατέλειψε παρά μόνο εσύ τελικά με τράβηξε έξω είναι η σειρά μου τώρα 583 00:33:56,990 --> 00:34:02,610 δώστε του μια βολή έτσι 584 00:34:02,610 --> 00:34:08,790 όχι το λοστό ή το ρόπαλο 585 00:34:08,790 --> 00:34:12,210 τα ξαπλώνει και τα δύο στον κορμό του α ξεθωριασμένο κίτρινο αυτοκίνητο 586 00:34:19,850 --> 00:34:22,190 Σίγουρα το ρόπαλο. 587 00:34:22,929 --> 00:34:24,650 Είναι το κορίτσι μου. 588 00:34:28,489 --> 00:34:29,889 Όλα 589 00:34:29,889 --> 00:34:42,469 δικό σου. 590 00:34:45,639 --> 00:34:48,139 Οι μύες του προσώπου της τραβήχτηκαν σφιχτά καθώς εκείνη τα μάτια το σκανάρουν. 591 00:34:50,480 --> 00:34:52,960 Της κουλουριάζει τα χείλη και σκύβει το ρόπαλο πάλι. 592 00:34:57,300 --> 00:34:59,560 Ξεκινά με ένα κάμπριο δύο τροφοδοτών. 593 00:35:06,440 --> 00:35:07,440 Jade, 594 00:35:10,780 --> 00:35:12,480 Ο Ίθαν και ο Βίκτορ περνούν μέσα από το δάσος. 595 00:35:13,710 --> 00:35:15,530 Εντάξει, επιτρέψτε μου να το ξεκαθαρίσω. 596 00:35:16,290 --> 00:35:22,990 Εσείς φτιάξατε αυτή τη λίμνη των δακρύων ως μέρος ενός παιχνιδιού που παίζατε 597 00:35:22,990 --> 00:35:25,870 με δακτυλικές μαριονέτες. Δεν ήταν παιχνίδι. 598 00:35:26,550 --> 00:35:27,670 Ήταν μια ιστορία. 599 00:35:28,170 --> 00:35:34,230 Εντάξει, είπες μια ιστορία για αυτό λίμνη, μερικές μαριονέτες με τα δάχτυλα και τώρα... 600 00:35:34,230 --> 00:35:37,770 τι; Νομίζεις ότι η λίμνη είναι εδώ γιατί ο μπαμπάς σου σου είπε ότι πρέπει να βρεις 601 00:35:37,770 --> 00:35:38,770 αυτό; 602 00:35:39,750 --> 00:35:41,550 Ίσως δεν το έφτιαξα. 603 00:35:42,930 --> 00:35:44,190 Ίσως απλά νόμιζα ότι το έκανα. 604 00:35:47,070 --> 00:35:48,070 έχω μπερδευτεί. 605 00:35:49,630 --> 00:35:51,830 Θυμάστε τα κόκκινα βράχια που βρήκαμε στον οικισμό; 606 00:35:52,030 --> 00:35:53,030 Ναι. 607 00:35:53,230 --> 00:35:56,370 Η μαμά μου νόμιζε ότι τα έφτιαξε γιατί συνήθιζε να βλέπει εφιάλτες μαζί τους. 608 00:35:56,890 --> 00:36:00,550 Αλλά ο λόγος που είδε αυτούς τους βράχους ήταν γιατί ήταν εδώ. 609 00:36:01,550 --> 00:36:02,870 Ίσως το ίδιο συμβαίνει και με τη λίμνη. 610 00:36:04,890 --> 00:36:11,390 Ίσως το χρησιμοποιώ στην ιστορία μου επειδή είναι αληθινό και απλά δεν το ήξερα. 611 00:36:11,930 --> 00:36:14,030 Κάτι τραβάει το μάτι του Βίκτορ και εκείνος σταματά. 612 00:36:14,690 --> 00:36:16,190 Τι έκανες στο Rundles; 613 00:36:16,850 --> 00:36:18,310 Είναι μια παλιά τεχνική διαλογισμού. 614 00:36:19,770 --> 00:36:20,790 Γιατί έκανες διαλογισμό; 615 00:36:22,010 --> 00:36:26,550 Γιατί εγώ... κάτι θυμάμαι. 616 00:36:26,790 --> 00:36:28,470 Θυμάμαι κάτι που συνήθιζα γνωρίζω. 617 00:36:30,710 --> 00:36:32,070 Κάτι που θα μας βοηθήσει να φύγουμε. 618 00:36:32,330 --> 00:36:34,910 Ο Βίκτορ κοιτάζει τον άντρα στο κίτρινο σακάκι. 619 00:36:35,110 --> 00:36:37,210 Οπότε και οι δύο ψάχνουμε κάτι τέτοιο μπορεί να βοηθήσει όλους. 620 00:36:39,010 --> 00:36:41,170 Ναι, υποθέτω ότι είμαστε. Ο Βίκτωρ στέκεται μέσα τόπος. 621 00:36:41,550 --> 00:36:43,610 Γεια σου, Βίκτορ, έχουμε μια λίμνη να βρούμε. 622 00:36:44,790 --> 00:36:45,790 Νικητής; 623 00:36:51,490 --> 00:36:58,490 Τι είναι αυτό; 624 00:36:59,970 --> 00:37:00,970 Νικητής; 625 00:37:11,070 --> 00:37:12,330 Νικητής! Νικητής! 626 00:37:12,570 --> 00:37:14,270 Ο Βίκτορ βγαίνει τρέχοντας. 627 00:37:14,870 --> 00:37:16,010 Νικητής! Νικητής! 628 00:37:17,950 --> 00:37:22,010 Ο Ράνταλ φωτίζει τον φακό του μπάζα. Μετακινείται στο πλοίο, αποκαλύπτοντας α 629 00:37:22,010 --> 00:37:23,010 σάπιος φελλός. 630 00:37:23,930 --> 00:37:24,930 Τι; 631 00:37:28,530 --> 00:37:29,530 Τίποτα, είμαι καλά. 632 00:37:29,770 --> 00:37:31,530 Σκεπάζει το στόμα του με το μπράτσο του. 633 00:37:32,410 --> 00:37:35,730 Ακριβώς δίπλα από το σώμα βρίσκεται μια μπλε τσάντα. 634 00:37:36,310 --> 00:37:37,450 Βλέπω την τσάντα. 635 00:37:39,760 --> 00:37:42,440 Περισσότερα ξύλα πέφτουν κάτω και ο Ράνταλ πηδά πίσω. 636 00:37:43,700 --> 00:37:47,740 Ο Κένι χτυπά την πόρτα της Σάρα. Σοφία στέκεται στο διάδρομο αρκετά πόδια πίσω. 637 00:37:51,160 --> 00:37:52,160 ο Κένι. 638 00:37:53,500 --> 00:37:54,840 Είναι όλα καλά; 639 00:37:55,860 --> 00:38:00,560 Με τη Σοφία έχουμε μιλήσει όπου θέλει να ζήσει από εδώ και πέρα. 640 00:38:00,560 --> 00:38:01,560 αυλακώνει το μέτωπό της. 641 00:38:01,900 --> 00:38:02,900 Καλά. 642 00:38:03,740 --> 00:38:07,300 Και αν είναι εντάξει, θα το ήθελε να ζήσω εδώ μαζί σου. 643 00:38:10,800 --> 00:38:15,380 Ω. Η Σοφία χαμογελά και το πρόσωπο της Σάρας μαλακώνει. Εκείνη γνέφει και τη σηκώνει 644 00:38:15,760 --> 00:38:17,020 Εντάξει. Σίγουρος. 645 00:38:17,300 --> 00:38:18,300 Καλά. 646 00:38:18,580 --> 00:38:20,240 Καλά. Ερχομαι. 647 00:38:21,520 --> 00:38:23,500 Πάμε. Η Σοφία μπαίνει στο σπίτι. 648 00:38:23,820 --> 00:38:24,820 Ο Ράνταλ; 649 00:38:26,260 --> 00:38:30,440 Ο Ράνταλ! Τι συμβαίνει; Δώσε μου ένα δευτερόλεπτο. 650 00:38:32,140 --> 00:38:34,780 Ο Ράνταλ στριμώχνεται πάνω από το πτώμα στενό χώρο. 651 00:38:36,740 --> 00:38:37,820 Πήρα την τσάντα. 652 00:38:38,100 --> 00:38:39,100 Ποιοι είναι οι τίτλοι; 653 00:38:41,200 --> 00:38:45,940 Βγάζει δύο βιβλία. Το Grand Gulagog, το Kramanakul. 654 00:38:46,240 --> 00:38:48,280 Εντάξει, αυτοί είναι. Φύγε από εκεί. 655 00:38:51,040 --> 00:38:54,460 Γυρίζει πίσω και πετάει μέσα την τσάντα το στενό άνοιγμα. 656 00:38:57,560 --> 00:38:58,620 Εσύ κι εγώ, φίλε. 657 00:38:58,860 --> 00:39:00,880 Σκύβει χαμηλά, φωτίζοντας τον φακό του. 658 00:39:02,020 --> 00:39:04,640 Ελίσσει το σώμα του πάνω από το κουφάρι. 659 00:39:12,370 --> 00:39:13,370 Ο Ράνταλ; 660 00:39:13,830 --> 00:39:14,830 Ο Ράνταλ; 661 00:39:18,010 --> 00:39:19,010 Είμαι εντάξει. 662 00:39:20,150 --> 00:39:21,150 Είμαι εντάξει. 663 00:39:23,970 --> 00:39:24,970 Καλύτερα; 664 00:39:25,490 --> 00:39:27,270 Λίγο, ναι. 665 00:39:28,710 --> 00:39:29,950 Λοιπόν, είναι μια αρχή, σωστά; 666 00:39:31,290 --> 00:39:32,290 Ναι. 667 00:39:41,670 --> 00:39:44,050 Θα πάω, θα πάω να πάρω έναν υπνάκο. 668 00:39:44,710 --> 00:39:47,950 Ναι, είπα στη Ντόνα ότι θα το έκανα ξεκινήστε να ετοιμάζετε τα πράγματα για το φαγητό 669 00:39:47,950 --> 00:39:48,950 αύριο. 670 00:39:49,210 --> 00:39:50,230 Καλά. Καλά. 671 00:39:50,730 --> 00:39:52,950 Αρχίζει να φεύγει και μετά γυρίζει τριγύρω. 672 00:39:53,310 --> 00:39:58,090 Και γεια, χμ, σε ευχαριστώ για σήμερα. 673 00:40:00,210 --> 00:40:01,210 Καλώς ήρθες. 674 00:40:02,670 --> 00:40:05,470 Του χαμογελάει θερμά και μετά συνεχίζει περπάτημα. 675 00:40:20,379 --> 00:40:21,379 Είμαι εγώ. 676 00:40:23,980 --> 00:40:27,780 Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. 677 00:40:28,860 --> 00:40:29,860 Πιστεύετε ότι θα είναι αρκετό; 678 00:40:30,460 --> 00:40:33,620 Είναι μια καλή αρχή, αλλά νομίζω ότι είμαστε θα χρειαστεί λίγο παραπάνω. 679 00:40:36,910 --> 00:40:40,870 Στο δάσος, ο Henry και η Tabitha κάνουν πεζοπορία προς το δέντρο με τα μπουκάλια που κρέμονται 680 00:40:40,870 --> 00:40:41,870 αυτό. 681 00:40:42,190 --> 00:40:47,650 Ο Βίκτορ μου είπε ότι εδώ ήταν η Μιράντα πηγαίνοντας όταν πέθανε. 682 00:40:49,330 --> 00:40:54,530 Με πήγε στον τάφο της, αλλά δεν το κάνω σκέψου ότι θα άντεχε να με πάει εδώ. 683 00:40:57,770 --> 00:41:04,050 Αυτό μοιάζει ακριβώς με αυτό που έφτιαξε πίσω στο σπίτι. Κάνει κύκλους στο δέντρο, ερχόμενος 684 00:41:04,050 --> 00:41:05,049 το μεγάλο κοίλο. 685 00:41:05,050 --> 00:41:06,050 Εκτός από αυτό. 686 00:41:06,380 --> 00:41:08,460 Κοιτάζει μέσα καθώς η Tabitha πλησιάζει. 687 00:41:12,280 --> 00:41:15,640 Ο Χένρι κάνει πίσω, και οι δύο στέκονται α λίγα μέτρα μακριά, κοίταξε το. 688 00:41:16,360 --> 00:41:17,660 Η Tabitha ξεκινά προς την κοιλότητα. 689 00:41:18,860 --> 00:41:19,880 Πήγαινε πίσω στην πόλη, Χάρι. 690 00:41:20,300 --> 00:41:24,580 Tabitha, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. ήλπιζα θα το συνειδητοποιούσες μόνος σου 691 00:41:24,580 --> 00:41:28,040 ώρα που φτάσαμε εδώ. Χάρι, σου είπα, ο δέντρο είναι το ένα... Ναι, το δέντρο είναι 692 00:41:28,040 --> 00:41:32,960 προορίζεται μόνο για σένα. Και τι γίνεται αν δεν είναι; Κι αν κάνεις λάθος; Κι αν εσύ 693 00:41:32,960 --> 00:41:39,460 κολλημένος σε κάποιους τοίχους κάπου, λαχανιάζει για αέρα, μόνος; Τι συμβαίνει με 694 00:41:39,460 --> 00:41:40,820 και ο Ίθαν; 695 00:41:42,140 --> 00:41:43,300 Άφησα ένα σημείωμα για τη Ντόνα. 696 00:41:44,780 --> 00:41:48,040 Θα φροντίσει να τα φροντίσει. Άφησες σημείωμα; Ναι, το έκανα. 697 00:41:48,670 --> 00:41:51,850 Αγόρι, καλά, δεν κατάλαβα ότι είχε αφήσει ένα σημείωση. 698 00:41:52,590 --> 00:41:55,690 Είμαι σίγουρος ότι θα πάνε μια χαρά. Δάκρυα στα μάτια της Tabitha. 699 00:41:56,550 --> 00:41:57,710 Δεν πρέπει να κάνω τίποτα; 700 00:42:00,490 --> 00:42:04,950 Η εύρεση του φάρου θα μπορούσε να είναι τι πηγαίνει όλους στο σπίτι. Και αν δεν είναι; Ι 701 00:42:04,950 --> 00:42:07,730 δεν ξέρω. Θα δοκιμάσω κάτι άλλο. Όχι αν είσαι νεκρός. Τότε τι στο διάολο είμαι 702 00:42:07,730 --> 00:42:12,310 υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει, Χένρι; Κίνηση! Δεν το κάνω γνωρίζω. Δεν ξέρω. Μακάρι να το ήξερα. 703 00:42:13,350 --> 00:42:16,810 Αλλά αν θέλετε να το περάσετε από αυτό δέντρο... Μπλοκάρει την κοιλότητα. 704 00:42:17,210 --> 00:42:18,690 Θα πρέπει να περάσεις από εμένα πρώτον. 705 00:42:19,030 --> 00:42:20,490 Henry, μετακόμισε. 706 00:42:21,390 --> 00:42:22,390 Σε παρακαλώ, Χένρι. 707 00:42:22,470 --> 00:42:24,390 Τα παιδιά σου σε χρειάζονται. 708 00:42:25,050 --> 00:42:26,430 Ο Ίθαν και η Τζούλι. 709 00:42:26,950 --> 00:42:28,490 Η Ταμπίτα κοιτάζει επίμονα τον Χένρι. 710 00:42:28,750 --> 00:42:29,750 Tabitha; 711 00:42:32,410 --> 00:42:36,290 Ο Χένρι γυρίζει και βλέπει το αγόρι στα λευκά στέκεται κοντά και τους κοιτάζει. 712 00:42:39,870 --> 00:42:40,870 Γιατί είσαι εδώ; 713 00:42:42,670 --> 00:42:43,930 Γιατί φαίνεσαι τόσο διαφορετική; 714 00:42:44,850 --> 00:42:46,170 Αυτές είναι οι λάθος ερωτήσεις. 715 00:42:49,640 --> 00:42:51,340 Αυτό το δέντρο θα με πάει πίσω στο φάρος; 716 00:42:53,240 --> 00:42:54,260 Δεν νομίζω. 717 00:42:54,700 --> 00:42:56,340 Περίμενε, δεν το νομίζεις; 718 00:42:57,240 --> 00:42:58,740 Μου είπες ότι ήταν ο μόνος τρόπος. 719 00:42:59,200 --> 00:43:01,440 Ήταν, αλλά αυτό ήταν πριν. 720 00:43:01,900 --> 00:43:04,440 Ναι, αλλά πριν... Εντάξει, πρέπει σταματήστε να μιλάτε με γρίφους. 721 00:43:05,260 --> 00:43:08,660 Πλησιάζεις τόσο κοντά τώρα, αλλά εγώ είμαι φοβάσαι ότι σου τελειώνει ο χρόνος. 722 00:43:10,200 --> 00:43:11,200 κ.! 723 00:43:11,880 --> 00:43:12,900 Η Tabitha και ο Henry γυρίζουν. 724 00:43:13,120 --> 00:43:15,500 Όταν κοιτάζουν πίσω, το αγόρι με τα λευκά είναι έφυγε. 725 00:43:15,800 --> 00:43:17,920 κ.! Καλά. Ήρθε από εκεί. Ελάτε επάνω. 726 00:43:18,460 --> 00:43:20,820 Ο Ίθαν κάνει τζόκινγκ μέσα στο δάσος με τον Τζαντ πίσω του. 727 00:43:21,240 --> 00:43:23,960 Νικητής! Ο Βίκτορ κάθεται κουλουριασμένος στο έδαφος. 728 00:43:24,200 --> 00:43:25,158 Τι συνέβη; 729 00:43:25,160 --> 00:43:26,160 Ίθαν; 730 00:43:26,660 --> 00:43:27,660 Είμαστε εδώ! 731 00:43:28,440 --> 00:43:29,440 Ίθαν! 732 00:43:30,560 --> 00:43:33,280 Τον αγκαλιάζει ενώ ο Χένρι κάθεται οκλαδόν Βίκτωρ. 733 00:43:34,000 --> 00:43:35,140 Γεια σου, Βίκτορ. 734 00:43:35,840 --> 00:43:38,460 Γεια σου. Γεια, μίλα μου, γιε μου. 735 00:43:40,100 --> 00:43:45,360 Είπα στον εαυτό μου ότι δεν ήταν αληθινό. είπα εγώ δεν ήταν αληθινό. 736 00:43:45,800 --> 00:43:46,800 Ο Χένρι τον αγκαλιάζει. 737 00:43:47,100 --> 00:43:48,100 Δεν πειράζει φίλε. 738 00:43:48,420 --> 00:43:49,420 Είναι εντάξει. 739 00:43:49,780 --> 00:43:50,860 Είσαι εντάξει γιε μου. 740 00:43:52,380 --> 00:43:55,940 Δεν πειράζει γιε μου. Είναι εντάξει. Είναι όλο σωστά. Είσαι εντάξει. 741 00:43:56,700 --> 00:43:57,700 Είναι εντάξει. 742 00:43:58,120 --> 00:44:02,700 Γεια σου. Ο Τζαντ πλέκει το μέτωπό του και κοιτάζει τριγύρω. Κοιτάζει από κάτω μια ομάδα άγριων 743 00:44:02,700 --> 00:44:04,220 μανιτάρια που φυτρώνουν από το έδαφος. 744 00:44:06,000 --> 00:44:10,080 Βγάζει ένα από το χώμα και κρατάει το επάνω. 745 00:44:14,770 --> 00:44:17,910 Ο Μπόιντ περπατά μέχρι τον τάφο της Άμπι, αφαιρώντας το μπλέιζερ του. 746 00:44:21,650 --> 00:44:23,490 Σταματά στο πέτρινο παγκάκι. 747 00:44:25,010 --> 00:44:26,010 Γεια, Abs. 748 00:44:27,290 --> 00:44:30,950 Ακουμπάει το σακάκι του και πλησιάζει στον σταυρό τάφο. 749 00:44:32,050 --> 00:44:33,050 Πάει καιρός. 750 00:44:38,510 --> 00:44:39,970 Τα πράγματα είναι... 751 00:44:43,560 --> 00:44:44,840 Ναι, τα πράγματα αλλάζουν. 752 00:44:47,980 --> 00:44:49,820 αλλάζω. 753 00:44:53,100 --> 00:44:54,960 Έκανε κάποια πράγματα πρόσφατα. 754 00:44:56,360 --> 00:44:57,680 Είπες κάποια πράγματα. 755 00:44:58,580 --> 00:45:02,540 Κοιτάζει, κουνώντας το κεφάλι του, μετά χαμηλώνει στο έδαφος και κάθεται. 756 00:45:03,360 --> 00:45:05,360 Δεν ξέρω αν μου αρέσει αυτό που γίνομαι. 757 00:45:09,500 --> 00:45:11,240 Αλλά δεν ξέρω ποιος άλλος να είμαι. 758 00:45:15,170 --> 00:45:22,130 Tabitha και Jade, αυτό που λένε, αυτό που θυμούνται, 759 00:45:22,350 --> 00:45:28,570 αν είναι αλήθεια, αισθάνεται σαν για το πρώτη φορά είμαστε κοντά σε κάτι. 760 00:45:29,790 --> 00:45:34,090 Αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία αν δεν αντέχω αυτοί οι άνθρωποι μαζί. 761 00:45:37,490 --> 00:45:43,770 Αν χάσω αυτούς τους ανθρώπους τώρα,... Στρέφει το φρύδι του και γέρνει πίσω 762 00:45:43,770 --> 00:45:44,770 χέρια. 763 00:45:45,740 --> 00:45:47,060 Θα μπορούσα πραγματικά να χρησιμοποιήσω κάποια βοήθεια. 764 00:45:50,540 --> 00:45:54,760 Δεν ξέρω αν μπορείς κάτι κάνει, αλλά... Τα χέρια ψηλώνουν από το 765 00:45:54,760 --> 00:45:56,520 έδαφος πίσω του. Μπορείτε να ακούσετε. 766 00:45:57,700 --> 00:45:58,940 Του πιάνουν το χέρι. 767 00:45:59,380 --> 00:46:04,140 Αρχίζουν να τον τραβούν υπόγεια. 768 00:46:06,320 --> 00:46:09,000 Το χέρι του είναι θαμμένο μέχρι τον ώμο του. 769 00:46:10,760 --> 00:46:12,540 Το απελευθερώνει και πηδάει πίσω. 770 00:46:14,960 --> 00:46:17,200 Χτυπάει το έδαφος με το πόδι του. Είναι στερεά. 771 00:46:19,600 --> 00:46:21,220 Κοιτάζει το μπράτσο του. 772 00:46:22,200 --> 00:46:26,880 Το... Το... Το διάολο είναι... 773 00:46:26,880 --> 00:46:31,280 Κόψτε σε μαύρο. 774 00:46:31,860 --> 00:46:33,420 Επιπλέον καστ και σειρά εμφάνισης. 775 00:46:33,760 --> 00:46:34,760 Ο Ρις Μπέβινς. 776 00:46:35,000 --> 00:46:36,000 Κατερίνα Μπακολιά. 777 00:46:36,200 --> 00:46:37,200 Vox Smith. 778 00:46:37,500 --> 00:46:41,020 Ηχητική περιγραφή που δημιουργήθηκε από το LADB για Amazon MGM Studios. 779 00:46:41,660 --> 00:46:44,440 Περιγραφές από τον Steve Salato και φωνή από τον Joe Hernandez. 780 00:46:45,100 --> 00:46:46,100 Οι πιστώσεις συνεχίζονται. 781 00:46:58,860 --> 00:47:03,060 Τραγούδι με κύριο τίτλο, Hey Sarah, Sarah, Whatever Will Be, Will Be, γραμμένο από 782 00:47:03,060 --> 00:47:05,260 Λίβινγκστον και Έβανς, σε ερμηνεία Pixies. 783 00:47:05,760 --> 00:47:09,200 Από τα πνευματικά δικαιώματα 2026 MGM Plus Studios, όλα τα δικαιώματα διατηρούνται. 784 00:47:10,040 --> 00:47:13,080 Λογότυπα. Λευκό κείμενο σε μαύρο φόντο διαβάζει, Midnight Radio. 785 00:47:13,420 --> 00:47:16,040 Μια στατική οθόνη διαβάζει, Gozi Agbo παρουσιάζει. 786 00:47:16,900 --> 00:47:20,980 Ένα κεφάλι λιονταριού βρυχάται μέσα σε ένα δαχτυλίδι ταινία ταινία πάνω από μια μάσκα σε αγροτική 787 00:47:21,260 --> 00:47:22,760 Metro -Goldwyn -Mayer Television. 788 00:47:23,660 --> 00:47:24,800 MGM Plus Studios. 789 00:47:27,040 --> 00:47:28,040 MGM Plus.